Alweer oorlog

Poperinge schreed rustig verder in zijn vooruitgang naar ontwikkeling tot in de 20ste eeuw aan alles abrupt een einde werd gesteld door de Eerste Wereldoorlog. Kenmerkend voor Poperinge is het feit dat de stad, in tegenstelling met de andere Belgische steden, samen met Veurne de enige stad van het Rijk was, die vrij bleef en niet verwoest werd.

Werd Poperinge niet verwoest, toch werden 320 huizen vernield en de kerken beschadigd. Omdat de stad lange tijd in de Britse sector lag, werd de infrastructuur aangepast aan het oorlogsgebeuren. De Switch Road, ringweg rond de stad en aangelegd voor een vlotte troepenaanvoer naar het front, is het embryo geworden van de huidige Ringlaan, de Europalaan, die voor driekwart het centrum van Poperinge omringt. Een netwerk van spoorwegen dat vooral bedoeld was als transportmiddel van goederen en munitie, strekte zich uit over het grondgebied.

Voor de Poperingse bevolking had deze oorlog ook zijn positieve zijde. Vooral de handelaars wisten munt te slaan uit het kommerloze vertier van de Britse soldaten, die van de stad een ontspanningsoord bij uitstek maakten.

Uit deze periode dateert ook de stichting van het Talbot House in de Gasthuisstraat. Oorspronkelijk opgericht als tehuis voor Engelse militairen, werd het later de bakermat van de Toc H-beweging.

De droevige resultaten van die oorlog vinden we helaas terug in de talrijke Britse militaire begraafplaatsen. Het 'Lyssenthoek Military Cemetery' langs de Boescheepseweg is de op één na (Tyne Cot in Passendale) grootste Britse WO I-begraafplaats ter wereld.  De hoeve van Remi Quaghebeur fungeerde als veldhospitaal en verklaart meteen de ligging van het kerkhof dat in Poperinge gekend is las het "Remikerkhof".  Chinese dwangarbeiders, Fransen, Amerikanen, een Britse verpleegster, Duitsers en Britten vind je gememoreerd op de 10.779 uniforme grafzerkjes.

Nog geen 30 jaar later barstte de Tweede Wereldoorlog los. Weer werden verschillende huizen vernietigd en beschadigd (méér dan in de Eerste Wereldoorlog) zodat heel wat straten en pleinen een totaal nieuw uitzicht kregen na 1945.