Een nieuwe lente

Er bleek voorgoed een punt te worden geplaatst achter de miserabele tijden, toen onze stad in 1713 door het Verdrag van Utrecht in Oostenrijkse handen kwam. De landbouw begon op te fleuren, dankzij nieuwe bemestingsmethodes, en door het kweken van aardappelen werden de zo gevreesde hongersnoden haast voorgoed uit West-Europa verdrongen. Ook kleinere bedrijven (o.a. pottenbakkerijen, tabaksnijverheid) en de huisnijverheid (o.a. kantnijverheid) kregen nieuwe mogelijkheden.

Ook het stadsgezicht kreeg een nieuwe aanblik. Verschillende herenhuizen werden, meestal in classicistische stijl, opgetrokken. Enkele ervan bleven bewaard, nl. in de Gasthuisstraat: het huis Skindles (nr. 57) en het huis dokter Ulrichts (nr. 37); in de Ieperstraat: de huizen Coiffure Clabau (nr. 5) en dokter Sansen (nr. 55); op het Burgemeester Bertenplein: het college (nr. 32), het vredegerecht (nr. 21), het huis advocaat Boedts (nr. 25); in de Boeschepestraat: het huis notaris Impe (nr. 15), het VTI (nr. 44) en het huis notaris de Sagher (nr. 4); in de Professor Dewulfstraat: het huis Naessens (nr. 9); in de Sint-Annastraat het Weeuwhof (voor ongehuwde vrouwen en weduwen) met zijn wondermooie binnenkoer; langs de Werf de openbare bibliotheek (het vroegere Sint-Michielsgesticht) (nr. 4) en in de Boeschepestraat het Sint-Vincentiusgesticht (totaal vernield tijdens de meidagen 1940). Deze laatste inrichtingen werden in het leven geroepen om voorgoed een einde te maken aan de armoede.

Dit waren natuurlijk niet de enige bouwwerken uit die periode. Heel wat huizen waren niet zo groots opgevat, maar dragen nog steeds de stempel van de 18de eeuw.

Nadat drie grote branden in 1734, 1740 en 1751 een groot gedeelte van de stad in de as hadden gelegd, werd door de overheid gepoogd een beschermende maatregel te treffen. Het werd voortaan in bepaalde gevallen verboden een gebouw op te trekken met een strodak. Om de bevolking hierbij te helpen en te stimuleren werd de toelage van de 'vierde panne' goedgekeurd. Eén vierde van de kosten van de dakbedekking met dakpannen werd door de stad voor eigen rekening genomen.