Schermutselingen tussen Ieper en Poperinge

Op 1 mei 1341 viel een groep Ieperlingen onder het bevel van Jan van Houtkerke Poperinge aan. De Poperingenaars stonden onder leiding van Jacob Bets, de kleine Artevelde van Poperinge. Jacob Bets werd vermoord en een aantal Poperingenaars sneuvelde bij dit treffen. De stad werd voor een deel door brand verwoest, de weefgetouwen vernield en enkele inwoners als krijgsgevangenen naar Ieper gevoerd. Ook Reningelst, Krombeke en Proven werden op 12 mei van hetzelfde jaar door Jan van Houtkerke aangevallen wegens hun concurrentiële positie in de lakenindustrie.

Een week later betreurde Poperinge, door slechte raad geleid, het vonnis van Brugge, Gent en Ieper te hebben overtreden en beloofde het voortaan na te leven. Er volgden geldboeten, er werden 20 gijzelaars vastgehouden en 10 Poperingenaars moesten zelfs op bedevaart naar Sint-Jacob van Compostela.

Maar Poperinge hield nog steeds niet op het verboden laken te weven. Daarom werd het door Ieper voor de Raad van de Graaf van Vlaanderen gedaagd in 1372. De maat bleek vol te zijn en er werd oeverloos geredetwist.

Volgens de overlevering zouden tijdens deze burenruzie de spotnamen voor Ieperlingen, nl. 'Kindjes' en voor Poperingenaars, nl. 'Keikoppen', zijn ontstaan.