De keure van 1187

De toestemming om een wekelijkse markt te houden was een heel belangrijke beslissing, maar ze bracht voor het stadsbestuur mee dat een hele resem reglementen moest worden uitgedokterd teneinde het marktgebeuren in de meest doeltreffende banen te leiden.

Het stadsbestuur diende niet alleen rvoor te zorgen dat de levensmiddelen in voldoende mate in de stad kwamen, maar het moest ook de opkoping (het hamsteren) en de daaruit volgende prijsverhoging tegengaan.

Enkele algemene bepalingen waren het verbod levensmiddelen van de boer te kopen vóór hij de stad had bereikt; de verplichting de aangeboden waren regelrecht naar de markt te brengen en daar tot een vastgesteld uur te laten liggen; het verbod ze aan anderen dan aan inwoners van de stad te verkopen; het verbod aan alle inwoners voorraden aan te leggen die eigen behoeften en die van hun gezin te boven gingen.

In 1988 werd in Poperinge 800 jaar vrijdagmarkt gevierd. Wat deze viering vooral nastreefde was niet zozeer de schenking van een keure, maar wel het feit dat de Poperingse markt na al de vreugde en nog meer ellende van de laatste acht eeuwen nog altijd het kloppende hart van de Poperingse goegemeente is gebleven.

Iedere vrijdag komen nog steeds de trouwe martkramers hun waren uitstallen, iedere vrijdag komt nog steeds een horde koopjesgrage vrouwen de markt bevolken, iedere vrijdag wordt nog steeds her en der tussen pot en pint een koop gesloten.

Ieder jaar wordt er nog steeds een kermis georganiseerd en bij ieder gebeuren van enig belang oefent de markt nog steeds op oud en jong een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit. De Grote Markt is een brok levende geschiedenis die door tientallen generaties voortdurend en met nooit aflatende zorg en ijver werd doorgegeven.