
Wanneer we de 'homo sapiens' voor het eerst in onze omgeving aantreffen, is moeilijk te bepalen. De vondsten van voorwerpen uit de voorhistorische periode situeren zich bijna alle in het centrum van de stad of in de onmiddellijke omgeving ervan. In 1932 werd in de tuin van het college een geslepen stenen borstspeld ontdekt, terwijl in 1959 een strijdbijl werd opgegraven in een tuin in de Doornstraat. Beide voorwerpen zouden uit het steentijdperk stammen. De grond langs de Westouterstraat (deel tussen Zuidlaan en Struikenstraat) was doornaaid met een massa scherven van potten uit het ijzertijdperk. Misschien is de interessantste archeologische vondst wel een bijl van jade, die in 1978 werd gevonden bij Abele, vooral wanneer we bedenken dat jade in geen 500 km rond Poperinge te vinden is. Er moet dus voor het begin van onze tijdrekening al een zekere vorm van handel tussen de streek van Poperinge en ver afgelegen gebieden bestaan hebben.
Tijdens de 6° eeuw v. Chr. was de streek bewoond door de Kelten. In de directe omgeving, nl. op de Kemmelberg, woonde een machtige Keltische prins, die er een versterking liet optrekken. Volgens het daar verzamelde materiaal kon hij zich o.a. zwartgelakt Grieks aardewerk veroorloven. Wellicht kwam zijn rijkdom voort uit de zoutwinning aan de kust. Vanaf het begin van de ijzertijd was zout zeer waardevol geworden.
Tijdens de 1° eeuw v. Chr. woonden de Menapiërs, een Keltische volksstam, gevestigd tussen de Aa, de Leie, de Deule en de Schelde, in de streek rond Poperinge. In het najaar van 56 v. Chr. trok het leger van Julius Caesar op tegen die Menapiërs. Aangezien de streek rijk was aan moerassen en bossen, werd het een regelrechte guerillaoorlog, waarbij de Menapiërs zich steevast terugtrokken in hun waddengebied. Pas in 51 v. Chr. kreeg Caesar de Menapiërs definitief klein: een derde deel van de volksstam werd uitgemoord en een derde werd als gevangene gedeporteerd.
Omstreeks 15 v. Chr. werd het stamgebied van de Menapiërs volgens de nieuwe Romeinse bestuurlijke indeling de Civitas Menapiorum, waarvan Cassel (F), het Castellum Menapiorum, de hoofdstad werd.